Cicero, De officiis 3, 82 – 88: Caesar als Beispiel eines Tyrannen
Cicero, De Officiis |
|---|
Über dieses Dokument
[3, 82] Est ergo ulla res tanti* aut commodum* ullum tam expetendum, ut viri boni et splendorem* et nomen amittas? Quid est, quod afferre tantum* utilitas* ista, quae dicitur, possit, quantum* auferre, si boni viri nomen eripuerit*, fidem iustitiamque detraxerit*? | tantī: so viel wert commodum, commodī, n. splendor, splendōris, m. tantum - quantum: in solchem Maße – wie utilitas ista, quae dicitur: das, was man dabei als Nutzen bezeichnet |
|---|---|
| Quid enim interest*, utrum ex homine se convertat quis* in beluam* an hominis figura hominis figurā: unter der Maske/in der Gestalt eines Menschen immanitatem* gerat beluae*? | quid interest, utrum ... an.: welchen Unterschied macht es, ob ... oder ob quis steht hier für aliquis. Die Vorsilbe ali- fällt bei utrum ebenso weg wie z. B. bei si (Siehe: Grundwortschatz: Indefinitpronomina. bēlua, bēluae, f. immānitās, immānitātis, f. |
Quid? Qui omnia recta et honesta neglegunt, dummodo* potentiam consequantur, nonne idem* faciunt, quod is, qui etiam socerum Utile ei videbatur plurimum posse alterius invidia*. Id quam iniustum in patriam et quam turpe esset, non videbat. | dummodō: solange nur idem ... quod: dasselbe, wie cuius ...:konjunktivischer Relativsatz, finaler Sinn invidia, invidiae, f. Id quam … : Übersetzen Sie zuerst den Hauptsatz. |
Ipse autem socer in ore semper Graecos versus de PhoenissisPhoenissae, Phoenissārum: Trojanerinnen. Die „Phoenissen“ sind eine Tragödie des griechischen Schriftstellers Euripides; Fremdes Angebot: Wikipedia (öffnet in neuem Tab). habebat, quos dicam, ut potero; incondite fortasse sed tamen, ut res possit intellegi: „Nam si violandum est ius regnandi gratia, violandum est; aliis rebus pietatem* colas.“ Capitalis* Eteocles vel potius Euripides, qui id unum, quod omnium sceleratissimum fuerit, exceperit. | pietās, pietātis, f. capitālis (est): ... verdient die Todesstrafe excipere, excipiō, excēpī, exceptum |
[3, 84] Non habeo*, ad volgi* opinionem* quae maior utilitas quam regnandi esse possit; nihil contra inutilius ei, qui id* iniuste consecutus sit*, invenio, cum ad veritatem coepi revocare rationem*. | nōn habeō: ich weiß nicht. Von non habeo hängt ein indirekter Fragesatz ab, der mit quae eingeleitet wird. volgus, volgī, n. ad volgī opīniōnem: nach Meinung des einfachen Volkes id: (gemeint ist die Herrschaft) cōnsequī, cōnsequor, cōnsecūtus sum ratiōnem ad veritātem revocāre: das Denken an der Wahrheit orientieren |
|---|---|
Possunt enim cuiquam esse utiles angores*, sollicitudines*, diurni* et nocturni* metus, | angor, angōris, m. sollicitūdō, sollicitūdinis, f. |
„Multi iniqui* atque infideles* regno, pauci benivoli“ inquit Accius*. At cui regno? Quod a TantaloTantalus Tantalos und sein Sohn Pelops waren mythische Könige auf der Peloponnes. ( Fremdes Angebot: Wikipedia (öffnet in neuem Tab)) et Pelope proditum iure obtinebatur. Nam quanto plures ei regi* iniquos et infideles fuisse putas, qui exercitu populi Romani populum ipsum Romanum oppressisset* civitatemque non modo liberam, sed etiam gentibus imperantem servire sibi coegisset? | inīquus, inīqua, inīquum īnfidēlis, īnfidēlis, īnfidēle rēgnum, rēgnī, n. Accius: (römischer Dichter, ca. 170-90 v. Chr.) Quod a Tantalo ... obtinebatur: Der Herrschaft, welche von Tantalus und Pelops zu Recht ausgeübt wurde. ei regi ... qui: (gemeint ist Caesar, den Cicero hier mit dem Schimpfwort „König” belegt.) opprimere, opprimō, oppressī, oppressum |
